Το έργο του Καθηγητή Αυξέντιου Καλαγκού εντάσσεται στην τεχνική αριστεία και την ανθρωπιστική ευθύνη

Σε έναν επιστημονικό πολιτισμό που εξελίσσεται με ρυθμούς τεχνολογικής επιτάχυνσης και αυξανόμενης βιοϊατρικής ακρίβειας, η ιατρική επιστήμη βρίσκεται ταυτόχρονα σε μια φάση ακραίας εξειδίκευσης και βαθιάς υπαρξιακής επαναδιαπραγμάτευσης. Η χειρουργική τεχνική έχει φτάσει σε επίπεδα μικροανατομικής λεπτομέρειας, η απεικονιστική ιατρική επιτρέπει τρισδιάστατη χαρτογράφηση της καρδιάς πριν ακόμη το νυστέρι αγγίξει τον ιστό, και η εντατική θεραπεία έχει μετατρέψει την επιβίωση σε δυναμικά διαχειρίσιμη διαδικασία. Ωστόσο, πίσω από αυτή την τεχνολογική υπεροχή, παραμένει αμετάβλητο ένα θεμελιώδες ερώτημα: τι σημαίνει πραγματικά «θεραπεύω» έναν άνθρωπο;